پاسخ به سوالات دینی؛ اخلاقی؛ تربیتی؛ جنسی؛ زناشویی؛ اجتماعی و غیره
سنگِ صبور [مصطفی سلیمانی]
صفحه نخست         تماس با مدیر         پست الکترونیک        RSS         ATOM
 
 
دوشنبه 13 خرداد 1392 :: نویسنده : مصطفی سلیمانی

شادی با وجود ظلم و ستم؟!


	لبخند تو را چند صباحی‌ست ندیدم

	یک بار دگر خانه‌ات آباد بگو سیب.

پاسخگو: مصطفی سلیمانی

پرسش:
سلام ، مگر نمی گویند مومن شاد است و هم باید حزن داشته باشد این دو كه با هم منافات دارد! چطور می شود كه مومن ظلم ظالم را ببیند و فقر و مظلومی شیعیان جهان را ببیند و غریبی ائمه را مشاهده كند و یاد ظلمهایی كه به آنها روا داشته اند و دارند بیفتد و همیشه حزن داشته باشد ولی از طرفی دیگر شاد باشد اصلاً چگونه می شود شاد بود با این همه ظلم و ستم. این دو كه با هم همخوانی ندارند . لطفاً توضیح دهید. ممنون.


پاسخ:
یكی از چیزهایی كه انسان باید در مواجه با دیگران رعایت كند عطوفت و مهربانی در برخورد با دیگران است. مسلماً هر كسی در زندگی كم و بیش دارای گرفتاری و مشكلاتی می باشد. ولی این باعث نمی شود كه انسان در رویارویی با دیگران با چهره ای گرفته و عبوس مواجه شود.
حضرت علی(ع) در نهج البلاغه می­فرمایند: «الْمُؤمِنُ بِشْرُهُ فِی وَجْهِهِ وَ حُزنُهُ فِی قَلبِه‏» شادى مؤمن در چهره او، و اندوه وى در دلش پنهان است‏.(1)
كسی كه در رویارویی با بندگان خدا با چهره ای سرد و بی روح روبرو می شود و نسبت به آنان و مسائل آنان ذرّه ای عطوفت و مهربانی ندارد و نسبت به آنان و مسائلشان با بی تفاوتی عبور می كند، شایستگی نام انسان بودن را ندارد.
بی تردید كسی كه در رویارویی با دیگران با گشاده رویی و مهربانی برخورد می‌كند خداوند نیز با او با عطوفت و مهربانی برخورد می كند و او را در زندگیش دائماً مشمول رحمت خویش قرار می دهد.
رسول خدا(ص) در این باره می­فرمایند:
«إنّ اللّه َ رَحیمٌ یُحِبُّ الرَّحیمَ، یَضَعُ رحمَتَهُ على كُلِّ رحیمٍ» خداوند مهربان است و مهربان را دوست دارد و مهر خود را براى هر مهر ورزى نهاده است.(2)
روزی پیامبر به اصحاب خود فرمودند: «وَ الَّذِی نَفْسِی بِیَدِهِ لَا یَضَعُ اللَّهُ رَحْمَتَهُ إِلَّا عَلَى رَحِیمٍ قَالُوا یَا رَسُولَ اللَّهِ كُلُّنَا نَرْحَمُ قَالَ لَیْسَ بِالَّذِی یَرْحَمُ نَفْسَهُ خَاصَّةً وَ لَكِنِ الَّذِی یَرْحَمُ الْمُسْلِمِینَ عَامَّه»(3) قسم به كسی كه جانم در دست اوست خداوند رحمت و مهربانیش را قرار نمی دهد و فرو نمی فرستد مگر بر شخص مهربان! در این هنگام اصحاب خطاب به پیامبر(ص) فرمودند: یا رسول الله! همه ما مهربانی می كنیم. پیامبر(ص) خطاب به آنها فرمودند: اینگونه نیست كه رحمت و مهربانی خداوند تنها شامل حال كسی شود كه به خودش مهربانی می كند بلكه مقصود كسی است كه نسبت به همه مسلمانان عطوفت و مهربانی داشته باشد.
- چگونگی جمع بین حزن و شادی:
شایان ذكر است كه اندوه‌های ما دو سنخ است:
1ـ حزن در امور دنیوی، مانند مصیبت‌ها و گرفتاری‌هایی كه برای انسان گاهی در دنیا پیدا می‌شود. مؤمنی كه گرفتاری دنیوی برایش پیش آمده نباید در روابط اجتماعی، آن را بروز دهد.
می‌گویند حضرت موسی (ع) برای مناجات به كوه طور می‌رفت. در راه شخصی را دید كه بلند صحبت می‌كند، اظهار محبت می‌كند، پیراهنش را چاك می‌زند. وقتی به محل مناجات رسید حكایت حال او را با خدا باز گفت. خطاب رسید كه ای موسی به او بگو نمی‌خواهد برای من سینه چاك كند، دلش را چاك دهد تا ما در آن قرار بگیریم.
2ـ حزن در امور اخروی، مانند خوف از خدا، در این موارد هم، باید حزن در دل باشد و در قیافه و چهره منعكس نشود.
البته غم و اندوه مؤمن با حزن اولیائش نسبتی مستقیم دارد. همان طور كه نشاط او با فرح و شادی اولیائش نسبت دارد، چون دل‌های مومنان با یكدیگر مربوط است.
- نكات پایانی:
1) گشاده رویى با مردم به معناى دائم خندیدن نیست؛ چرا كه خداى متعال خنده را نكوهش كرده فرموده است: «فَلْیَضْحَكُوا قَلِیلاً وَلْیَبْكُوا كَثِیرًا»(3) پس، باید كم بخندند و بسیار بگریند.
مقصود از گشاده رویى آن است كه شخص غمگینى شما را ببیند غم و اندوهش از بین برود. مى‏دانیم كه این رفتار تأثیرش در مردم بیشتر از گفتار است. گاهى اوقات شما سعى مى‏كنید با نیم ساعت یا بیشتر صحبت كردن با برادرتان غم و اندوه را از سینه او بزدایید و جواب نمى‏گیرید، در حالى كه ممكن است برخورد خوبتان با او و رو به رو شدن با گشاده رویى در بهبود یافتن حال او تأثیر بگذارد با آن‏ كه این موضع گاه یك دقیقه هم طول نمى‏كشد. لذا در حدیث از امام صادق(ع) آمده است: «كونوا دعاة الناس بغیر ألسنتكم»(4) مردم را با غیر زبانهایتان دعوت كنید.
2) ملاك ما در خوشحالی‌ها این است كه در آن گناه و نافرمانی خدا وجود نداشته باشد.
زمانی كه انسان بانشاط باشد -حتی اگر در دل خود غم و اندوه داشته باشد- به زندگی شخصی و كارهای اجتماعی بهتر می‌رسد و امیدوارتر است و كارهای خود را با قدرت بهتری انجام می‌دهد و این انرژی مثبت را به دیگران نیز منتقل می‌كند كه آنها نیز به تحرك و پویایی بیشتر دست می‌زنند و در نتیجه جامعه به صورت یك عنصر پویا و بالنده درمی‌آید و همه‌ی مردم با نشاط و شادی در كنار هم زندگی می‌كنند و این انرژی در مسیر رشد و ترقی كشور به كار گرفته می‌شود.
این نشاط درون معنایش این نیست كه با ظلم ظالم، دل مكدّر نشود و قلب جریحه دار نشود! بلكه همان حزن و اندوه -چه در مشكلات مومنان و چه در مصایب أهلبیت- ثمرۀ نشاط و آرامش درون است و نشان از ارتباط و حساسیت به خدای متعال و بندگانش است.
3) خوشحالی مومن به فرمانبرداری پروردگار و حزن و اندوه او بر گناهش می باشد. امام علی علیه السلام درباره سرور و فرح ناروا و ناپایدار فرموده اند: «كم من فرح افضی به فرحه الی حزن مخلد»(6) بسا انسان خوشحال و شادمانی كه شادمانی اش او را به سوی اندوه پایدار و جاویدان كشاند! براساس این احادیث علوی شرع و عقل معیارهای سنجش خوشحالی و شادمانی زیبا و زشت، پایدار و ناپایدارند.
و در آخر: مومن به خاطر ارتباط با خدای متعال همیشه نشاط درونی دارد؛ حتی مصایب دنیا هم او را از پای در نمی آورد. أهلبیت(ع) نمونۀ بارز نشاط درون بودند.
- منابعی كه شما را در رسیدن به جواب بیشتر و كامل تر یاری می كند:
1- تفریح در اسلام، نویسنده: دكتر شهید بهشتی.
2- غم و شادی در سیره معصومان(ع)، نویسنده: محمود اكبری.
3- شرع و شادی، نویسنده: ابوالفضل طریقه دار.


پی نوشت ها:
1. نهج البلاغه، محمد دشتی، حكمت333، نشر لقمان، چاپ سوم، 1379ش.
2. محمدی ری شهری، میزان الحكمه، ج4، قم، انتشارات دارالحدیث.
3. ورّام، ابن ابی فراس، مجموعه ورّام، ج2، ص11، قم، انتشارات مكتبه الفقیه.
4. توبه(2) آیه 82.
5. اصول كافى، ج 2، ص 78، ح 14، محمد بن یعقوب كلینی، تهران دارالكتب الاسلامیة.
6. عبد الواحد آمدی، غررالحكم و درر الكلم، ترجمه محمد علی انصاری، ج ۴، ص ۵۵۴ حدیث ۶۹۶۵، امام عصر ،1384 ش.

 





نوع مطلب : مشکلات زندگی، گناه، 
برچسب ها : شادی با وجود ظلم و ستم؟!، عطوفت و مهربانی در برخورد با دیگران، گشاده رویی و مهربانی، چگونگی جمع بین حزن و شادی، حزن در امور دنیوی،
لینک های مرتبط :


راهكارهای تقویت دین در نوجوانان

پاسخگو: مصطفی سلیمانی

پرسش:
راهكارهای تقویت دین در نوجوانان چیست؟


پاسخ:
ایمان دینی نیروی معنوی سرشاری را در درون نوجوان به وجود می آورد كه به كمك آن می توان مسیر پر فراز و نشیب این دوران را طی كند و در برابر مشكلات و محرومیت های خاص آن، با رغبت و خواست درونی ایستادگی كند.
اگر تحمل محرومیتی از روی اعتقاد و میل و رغبت باشد، ایجاد عوارض روانی نمی كند. در صورتی كه اگر چنان اعتقاد درونی در كار نباشد، چه بسا محرومیت ها به پیدایش عقده ها و سایر عوارض روانی منتهی شوند.
خانواده هایی كه تربیت دینی فرزندان را جدّی نمی گیرند یا خود از تربیت دینی محرومند، بیشترین آسیب ها را در ارتباط با فرزندان نوجوان خود متحمل می شوند.
اعتقادات دینی اگر به طرز صحیحی در نوجوان شكل گیرد، پناهگاه روحی بی نظیری است كه می تواند كشتی طوفان زده نوجوان را از خطر واژگونی نجات دهد.(1)
منابع غنی اسلامی ما سرشار از آموزش ها و راهنمایی برای برخورداری از شیوه-های صحیح زندگی برای انسانهاست. از این رو شناخت و به كارگیری آنها موجب رشد و تعالی فرد و جامعه خواهد بود.(2)
- راهكارهایی برای تقویت آ گاهانه احساس دینی در نوجوانان:
دانشمندان و پژوهشگران امر تربیت، بهترین و مؤثرترین راهكار وصول به هدف های مطلوب تربیتی، به خصوص در امر تربیت دانش آموزان را پنج چیز می دانند:
1- روش الگویی: روش الگویی بهترین، مؤثرترین و طبیعی ترین وسیله برای انتقال ارزش های اخلاقی و فرهنگی در خانواده است. باید به جای گفتار و پند و نصیحت، با رفتار و عمل خویش آموزش دهیم و جو خانه را چنان كنیم كه زندگی در آن فضای تربیتی به تربیت فرزندان كمك كند. چون فرزندان بسان درختانی هستند كه در آب و خاك خانه رشد می كنند و معمولا متناسب با همان آب و خاك میوه می دهند.
اصرار والدین به نماز اول وقت، انجام عبادت در مكان مشخص و ثابتی در منزل، استفاده از سجاده، پوشیدن لباس نظیف و معطر، باعث قداست و معنویت بیشتر عبادت و جذب و گرایش فرزندان به این فریضه الهی می گردد.
2- معرفی الگوهای برتر و تقویت روحیه برترگرایی:
یكی از ویژگی های فطری و امیال درونی انسان «روحیه برترگرایی» و یا «كمال طلبی و جمال گرایی» است. انسان به هر كاری، شغلی، علمی و مقصدی و حتی بازی علاقه داشته باشد، به «برترین ها و قهرمانان» آن گرایش و علاقه دارد. با استفاده از ادبیات نوجوانانه انسان هایی را كه «عبادت» و علاقه به نماز و فرهنگ آن، باعث جاودانگی شان در تاریخ بشریت و محبوبیت آنها نزد خدا و انسان های شریف شده است، معرفی كنید.
3- تشویق: جهت خوشایندسازی دین و مفاهیم و رفتارهای دینی باید از ابزارهای مختلف تشویق كلامی و غیركلامی به خصوص در انظار دیگران بهره جست.
4- بردن نوجوان به مساجد و مجالس جشن مذهبی و عزاداری و شنیدن صدای قرآن با صوت دلنشین، و دیدن اقامه نماز بزرگ ترها و مشاهده زمزمه های عاشقانه انسان ها در تلطیف روح وی مؤثر است.
5- استفاده از طبیعت در بیداری حس مذهبی نوجوان: طبیعت سرشار از زیبایی ها و پاكی ها است. هر قدر افراد، از جامعه آلوده فاصله بگیرند و به همان نسبت به مشاهده دشت و بیابان و دامن طبیعت نزدیك شوند، به صفا و پاكی فطرت نزدیك می شوند. آنان با نگاه كردن به ستارگان و ماه و مهتاب و كوه ها و صخره ها و آبشارها و جویبارها و حیوانات زیبا همانند پرندگان و ماهیان دریا، ضمن دیدن و آشنا شدن با نشانه ها و نعمت های الهی، و پیدا كردن نشاط و سرور روحی و دست یافتن به لذت های طبیعی، از غفلت ها و آلودگی هایی كه جامعه امروزی برای كودكان و نوجوانان و جوانان فراهم كرده است، دور می مانند، در نتیجه فطرت خداجویی آنان در مسیر طبیعی رشد پیدا می كند و با یك تلنگر و اشاره می توان آنان را به نماز و عبادت و تسبیح موجودات جهان آشنا و مأنوس كرد.
- جهت مطالعۀ بیشتر:
1. بابازاده، علی اكبر، شیوه های درمانی مفاسد اجتماعی، انتشارات دانش و ادب، قم.
2. نیك خو، مهدی، جوانی بهار زندگانی، دارالثقلین، بی چا، قم.
3. دكتر دونالد.ای.گریدانوس، مراقبت از نوجوانان، مترجمان:دكتر پوریا صرّامی فروشانی- دكتر بزرگمهر مطهری، انتشارات رشد، تهران.
4. صفری، غلامرضا، نوجوان و خانواده، انتشارات ورای دانش، بی جا.
پی نوشت ها:
1. سادات، محمدعلی، راهنمای پدران و مادران(شیوه های برخورد با نوجوانان)، دفترنشر فرهنگ اسلامی، چاپ ششم، بی جا، 1376، ص 99.
2. نیك خو، مهدی، جوانی بهار زندگانی، دارالثقلین، بی چا، قم، 1379، ص 147.





نوع مطلب : تربیت، تربیت کودک، 
برچسب ها : راهكارهای تقویت دین در نوجوانان، ایمان دینی نیروی معنوی، تربیت دینی فرزندان، راهكارهایی برای تقویت آ گاهانه احساس دینی در نوجوان، تقویت آ گاهانه احساس دینی،
لینک های مرتبط :


ماهیت احساس محبت به اهل بیت(ع)

سایت فرهنگی و مذهبی نگار

پاسخگو: مصطفی سلیمانی

** پرسش:
احساس محبت به اهل بیت محبت است یا یك احساس خودخواهانه؟!

** پاسخ:
پرسشگر گرامی!

دوستی و محبت اهل بیت پیامبر(ع) دستور قرآن است، اگر كسی اهل بیت(ع) را دوست داشته باشد، به واجب قطعی قرآن عمل كرده است، اما بسیار جالب توجه است كه این دوستی در قرآن، با لفظ مودّت آمده است كه بمعنای دوستی همراه با عمل است نه فقط دوستی خالی از عمل. بنابراین دوستی كه آدم را به یكرنگی و همشكلی و همفكری و عمل و كار وادار نكند، دروغ است.
در واقع عمل نتیجه ایمان است و محبت اهل بیت(ع) جزء ایمان است و آن مقدار كه انسان ایمان یا به عبارت دیگر به خدا و رسول و اهل بیت(ع) محبت دارد عمل می كند. اگر عمل كم است و ناقص، پس حتماً ایمان هم كم است و ناقص!
- عوامل ازدیاد محبت:
برای افزایش محبت به اهل‌بیت و حضرت مهدی(ع) هر روز باید تصمیم به ارتباطی قوی‌تر و اتصالی محكم‌تر و محبتی پایدارتر از روز قبل نسبت به اهل‌بیت(ع) داشته باشیم. مودت و محبت چیزی نیست كه یك شبه به دست آید، از قبیل نماز و روزه نیست كه بعد از تصمیم بلافاصله آن را انجام بدهیم، بلكه باید برای ایجاد افزایش ارتباط و ازدیاد محبت اهل‌بیت(ع)، برنامه ریزی داشته باشیم. به همین منظور خواندن چهل روز دعای عهد، بعد از نماز صبح، برنامه‌ای است كه در اختیار ما قرار داده‌اند. حضرت امام، شروع خواندن چهل روز دعای عهد و اتمام آن را در جلد مفاتیح خود یادداشت كرده و پس از اتمام آن دوباره آغاز می‌كردند. و نیز در طول سیزده سال اقامت در نجف اشرف، رفتن به حرم را در شب‌ها ترك نمی‌كردند.
خواندن ادعیه و زیارات، رفتن به مشاهد مشرفه، شركت در مجالس اهل‌بیت(ع)، خصوصاً توسلات و... با رعایت نظم و دوام، محبت و مودت اهل‌بیت(ع) را در قلوب ما تثبیت می‌نماید و بالاتر از آن، رضایت و خشنودی امام زمان(ع) را فراهم می‌سازد.
- گناه، آفت محبت به اهل بیت(ع):
باید دقت كرد كه آفت ثمرات محبت، یك چیز است و آن گناه است. گناه به هر شكل و هر طریق و هرعنوان (دنیاپرستی، هواپرستی، حب ریاست، كم‌فروشی، كم‌كاری، عدم پرداخت وجوهات، ترك نماز و ترك صله‌رحم و...) انسان را هلاك می‌كند.
امام باقر(ع) فرمودند: «إذا غضب الله تبارك و تعالی علی خلقه نهانا عن جوارهم»(1) هرگاه خداوند تبارك وتعالی بر خلقش غضب نماید، ما را از مجاورت ایشان دور می‌دارد. آیا بیچارگی بالاتر از این است كه انسان از اهل‌بیت دور شود؟ از خداوند می‌خواهیم كه همگی ما را از محبین و شیعیان راستین اهل‌بیت(ع) قرار دهد.
- نكات پایانی:
1. پس دانستیم كه داشتن محبت اهلبیت(ع) باعث می شود كه شبیه آنها شویم و این مایۀ ترقی و رشد انسان است.
2. اهلبیت(ع) با شادی و تفریح نه تنها مخالف نبودند، بلكه به صورت جدی اصحاب خود را بدان تشویق و ترغیب می كردند. پس با یاد شادی های معصومین(ع) نگاه خود را عوض كنید. در این زمینه بد نیست به مزاح ها یا توصیه های ایشان نگاهی بیندازید. ضمناً اندوه و غم و گریه برای معصومین(ع) فرح و خوشحالی بدنبال دارد كه همه بر آن اذعان دارند.
3. معمولاً هر كدام از انسانها با توجه به موقعیت ها و حالات مختلف ارداتشان به یك یا چند اهلبیت(ع)، بیشتر است و این منافاتی با دوست داشتن بقیۀ معصومین ندارد. همانطور كه می دانید، تمام ائمه(ع)، نور الله و نور واحد هستند.

پی نوشت:
1. شیخ كلینی، اصول كافی، دارالكتب الاسلامیه، تهران 1365ش. ج1، ص 343.





نوع مطلب : أهل بیت(ع)، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :




درباره وبلاگ

با سلام و احترام!
بازدیدکنندگان گرامی می توانند جهت دریافت پاسخ، سوالاتشان را مطرح نمایند.
ممنون می شوم که انتقادات خود را برایم بنویسید تا از تجربیات شما هم در أمر پاسخگویی استفاده کنم.
-----------------------------------------------
خواهشاً بدون معرفی منبع از مطالب این وبلاگ استفادۀ متنی نکنید!

مدیر وبلاگ : مصطفی سلیمانی
مطالب اخیر
نویسندگان
نظرسنجی
در چه زمینه ای بیشتر پاسخگو باشیم؟








جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :

                    
 
 
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic