پاسخ به سوالات دینی؛ اخلاقی؛ تربیتی؛ جنسی؛ زناشویی؛ اجتماعی و غیره
سنگِ صبور [مصطفی سلیمانی]
صفحه نخست         تماس با مدیر         پست الکترونیک        RSS         ATOM
 
 
دوشنبه 4 شهریور 1392 :: نویسنده : مصطفی سلیمانی

روایاتی در تربیت فرزند


	بچه تان را در جمع لوس نکنید.

پاسخگو: مصطفی سلیمانی

پرسش:
سلام. لطفا روایاتی در تربیت فرزند برایم بگویید.
عربی روایات را ذكر كنید و خواهش میكنم چیزی كه معصوم علیه السلام فرموده را كامل ذكر نمایید یعنی مثلادر كتبی كه چاپ میشود نوع رفتار باهمسر سانسور دارد. متشكرم.

پاسخ:
جواب سوالتان را در دو قسمت مجزا پاسخ می گوییم:
1- تربیت فرزند:
نخست شایسته است از همه كسانی كه علاقه مند به شناخت معارف دینی و تربیتی هستند، بخصوص آنانی كه به وظایف خود در قبال فرزندان توجه دارند و پرسش هایی را در این زمینه مطرح می كنند تشكر نماییم. انتظار ما این است كه همه مسلمانان ـ بویژه پدران و مادران كه بار سنگین تربیت فرزند را به عهده دارند ـ در باب معارف دینی و اسلامی و شناخت مسؤولیت خود در این مورد بیشتر توجه كنند و اگر احیاناً ابهاماتی وجود داشت آن ها را با طرح این گونه سؤالات بر طرف سازند:
- تربیت فرزند در آیینه احادیث:
* قال الامام الصادق(ع): «اِعْدِلُوا بَیْنَ اَوْلادِكُمْ كَما تُحِبّونَ اَنْ یَعْدِلُوا بَیْنَكُمْ».(1)
امام صادق(ع) فرمود: بین فرزندان خود به عدالت رفتار نمایید، همان طور كه مایلید فرزندان شما بینتانبه عدل و داد رفتار كنند.
* قالَ رَسُولُ اللهِ(ص): «اَحِبُّوا الصِّبْیانَ وَ ارْحَمُوهُمْ وَ اِذا وَعَدْتُمُوهُمْ فَفُوا لَهُمْ فَاِنَّهُمْ لایَرَوْنَ اِلّا اَنَّكُمْ تَرْزُقُونَهُمْ».(2)
رسول خدا(ص) فرمود: كودكان خود را دوست بدارید و با آنان مهربان باشید، وقتی به آن‌ها وعده‌ای می‌دهید حتماً وفا كنید زیرا كودكان، شما را رازق خود می‌پندارند.
* قال الامام الصادق(ع): «دَعِ ابْنَكَ یَلْعَبْ سَبْعَ سِنینَ».(3)
امام صادق(ع) فرمود: فرزند خود را هفت سال آزاد بگذار تا بازی كند.
* قال الامام الصادق(ع): «اَلْغُلامُ یَلْعَبُ سَبْعَ سِنینَ وَ یَتَعَلَّمُ الْكِتابَ سَبْعَ سِنینَ و یَتَعَلَّمُ الْحَلالَ و الْحَرامَسَبْعَ سِنینَ».(4)



ادامه مطلب


نوع مطلب : تربیت، تربیت کودک، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


شنبه 22 تیر 1392 :: نویسنده : مصطفی سلیمانی

تنبیه بدنی دانش آموزان!

پاسخگو: مصطفی سلیمانی

پرسش:
آیا معلمین می توانند در مدرسه دانش آموزان را تنبیه بدنی كنند؟

پاسخ:
یكی از ابعاد نگران كننده و فراگیر كودك آزاری و خشونت، تنبیه بدنی كودكان توسط معلمان، مربیان و كاركنان محیط های آموزشی است. به رغم آن كه در مقررات داخلی و بین المللی به ویژه پیمان نامۀ حقوق كودك، ناروایی چنین اقداماتی مورد تأكید قرار گرفته و افزون بر آن، پیامدهای ناگوار آزار و تنبیه بدنی در جسم و روان كودكان مشخص شده است، مع الاسف بسیاری براساس پندارهای بی پایه و رسم های غلط، حق تنبیه بدنی را برای معلمان و مربیان باور دارند و عده ای نیز با استناد به آموزه های دینی، این حق را تأیید و حتی ولایت بر تنبیه بدنی را برای معلم قائل شده اند.
از دیدگاه مقررات داخلی و بین المللی، تنبیه بدنی كودكان توسط معلمان ممنوع بوده و ناروایی آن از دیدگاه فقه اسلامی را مطرح است.
- عوارض نامطلوب تنبیه بدنی دانش آموزان:
1- تنبیه بدنی كودكان دارای اثرات مخرب كوتاه و بلندمدت بر جسم و روح آنان است و عوارض نامطلوبی همچون ترس، عدم یادگیری رفتار درست، توجیه صدمه زدن به دیگران، پرخاشگری نسبت به عامل تنبیه كننده، جانشین شدن یك پاسخ نامطلوب به جای پاسخ نامطلوب دیگر و الگوبرداری از آن توسط دیگران را به همراه دارد.
2- همچنین مشكلات رفتاری مثل پرخاشگری عملی و كلامی، گوشه گیری و عدم همكاری، در كودكانی كه توسط معلمین تنبیه می شوند نسبت به آن ها كه تنبیه نمی شدند بیشتر است.
3- روش تربیت اسلام، محبت و پند و نصیحت توأم با مدارا و احتیاط یعنی جذب دانش آموزان است كه باید در عین حال دلنشین و مؤثر باشد. لذا تنبیه و مجازات، یكی از عوامل تربیتی در اسلام نیست، بلكه ابزاری است كه در صورت سودمند واقع نشدن رفق و محبت، در ایجاد عادات خوب به كار می آید. در تربیت اسلامی زیاده روی دیده نمی شود و فقط از این راه می توان افراد را معتدل تربیت كرد؛ به طوری كه تمام قوای او اشباع و تعدیل شوند و جسم و روح و عقل، هماهنگ باشند.
4- از تنبیه تا نتیجه معكوس!
تنبیه می‌تواند سبب افزایش مقاومت روانی و حق مقابله به مثل در مقابل تهدید كننده شود. چه بسا تنبیه شونده با خود بگوید «فوقش دو تا كشیده می‌خورم». به این ترتیب دانش‌آموز مانند مجرمی كه دوره محكومیت یا مجازات هر جرمی را می‌داند، میان سود حاصل از انجام رفتار نامطلوب و نوع و میزان تنبیه دست به ارزیابی می‌زند و اگر تنبیه بعدی به منفعت فعلی بیارزد، اغلب به عمل خلاف مبادرت می‌ورزد. به عبارت دیگر، مواقعی وجود دارد كه كودك یا نوجوان رفتار مطلوب مغایر با رفتار نامطلوب را آموخته است. اما به دلیل اینكه فایده انجام ندادن آن بیشتر از انجام دادن آن است یا ضرر انجام ندادن آن در مقابل منفعت حاصل از عمل خطا ناچیز است، به رفتار مطلوب روی می‌آورد. برای مثال، گاهی دروغ‌گویی سودی برای كودك دارد كه راست‌گویی ندارد یا سرزنش به قدری است كه به دریافت فلان مقدار تنبیه می‌ارزد. در چنین حالتی باید پاداش رفتار مطلوب و یا میزان و شدت تنبیه رفتار نامطلوب را زیاد كرد. بدیهی است كه راه اول بیشتر منتهی به ایجاد انگیزه درونی و راه دوم بیشتر منجر به اجبار بیرونی است. اگر اعمال مدت، شدت و فراوانی زیادی داشته باشد، به تجربه و كرات ثابت شده است كه در نهایت فرد تنبیه شده به تنبیه كننده آسیب می‌رساند. تنبیه بدنی، تنها برای تنبیه شونده آزار دهنده و ناراحت كننده نیست بلكه آثار زیان‌بار آن متوجه شخص تنبیه كننده نیز می‌گردد. بدیهی است كه تنبیه دانش‌آموز مستلزم آن است كه نظام زیستی- روانی فرد تنبیه كننده وضعیت خاصی پیدا كند. هرچند چنین وضعیتی در كوتاه مدت ممكن است با تخلیه عصبانیت و ناراحتی تنبیه‌كننده و كاهش موقتی رفتار تنبیه شده رضایت‌خاطر ایجاد كند. اما در صورت ادامه و تكرار به ایجاد تنش و فشار در عضلات بدن، افزایش ضربان قلب و نبض، به هم خوردن تعادل شیمیایی خون و... منجر می‌شود. كه اثرات كوتاه مدت آن به شكل خستگی و بیزاری از كار و فرسودگی زودرس ظاهر می‌شود. تنبیه (به‌خصوص بدنی) علاوه بر بروز واكنش‌هایی كه به صورت مقاومت مستقیم و یا مقابله به مثل بروز می‌كند، می‌تواند به بی‌تفاوتی و بی‌خیالی در دانش‌آموزان منجر شود.
- قانون امروز در این مسأله:
معاونان و معلمان تحت هیچ شرایطی حق تنبیه بدنی دانش آموزان را ندارند و در این زمینه با معلمان خاطی طبق قانون برخورد می‌شود. هرگونه تنبیه بدنی دانش آموزان در مدرسه ممنوع است و هچ یك از معلمان و معاونان تحت هیچ شرایطی به علت انجام ندادن تكالیف درسی و یا موارد انضباطی، حق تنبیه بدنی دانش آموزان را ندارند.
هیچ دانش آموزی نیست كه قابل ارشاد نباشد و علت اصلی خطای دانش آموزانی كه موارد انضباطی دارند و یا تكالیف خود را انجام نمی‌دهند، از روی ناآگاهی است، لذا باید برای ارشاد آنها وقت صرف شود.
- حاصل سخن اینكه:
بر اساس آیین‌نامه فعلی آموزش و پرورش هرگونه تنبیه بدنی، اهانت و تعیین تكالیف درسی به منظور تنبیه دانش‌آموزان، ممنوع اعلام شده است. در فصل پنجم و ششم این آیین‌نامه، طی مواد ۶۸ تا ۸۵ به مسأله تنبیه پرداخته شده و در ماده ۷۶ درباره ممنوعیت تنبیه بدنی، خصوصا در دوران دبستان به شدت تذكر داده شده است. بر اساس این قانون معلمان و مسؤولان مدرسه حق تنبیه خطاكارترین دانش آموزان حتی با ضعیف ‌ترین شكل آن را ندارند، چرا كه برای موارد انضباطی، قانون مصوب شده است و بر اساس آن با دانش آموزان خاطی برخورد می‌شود.





نوع مطلب : تربیت، تربیت کودک، 
برچسب ها : تنبیه بدنی دانش آموزان!، عوارض نامطلوب تنبیه بدنی دانش آموزان، تنبیه بدنی كودكان، از تنبیه تا نتیجه معكوس!، اهانت و تعیین تكالیف درسی به منظور تنبیه دانش‌آموزان، معلمان و مسؤولان مدرسه حق تنبیه خطاكارترین دانش آموزان، محبت و پند و نصیحت توأم با مدارا و احتیاط یعنی جذب دانش آموزان،
لینک های مرتبط :


راهكارهای تقویت دین در نوجوانان

پاسخگو: مصطفی سلیمانی

پرسش:
راهكارهای تقویت دین در نوجوانان چیست؟


پاسخ:
ایمان دینی نیروی معنوی سرشاری را در درون نوجوان به وجود می آورد كه به كمك آن می توان مسیر پر فراز و نشیب این دوران را طی كند و در برابر مشكلات و محرومیت های خاص آن، با رغبت و خواست درونی ایستادگی كند.
اگر تحمل محرومیتی از روی اعتقاد و میل و رغبت باشد، ایجاد عوارض روانی نمی كند. در صورتی كه اگر چنان اعتقاد درونی در كار نباشد، چه بسا محرومیت ها به پیدایش عقده ها و سایر عوارض روانی منتهی شوند.
خانواده هایی كه تربیت دینی فرزندان را جدّی نمی گیرند یا خود از تربیت دینی محرومند، بیشترین آسیب ها را در ارتباط با فرزندان نوجوان خود متحمل می شوند.
اعتقادات دینی اگر به طرز صحیحی در نوجوان شكل گیرد، پناهگاه روحی بی نظیری است كه می تواند كشتی طوفان زده نوجوان را از خطر واژگونی نجات دهد.(1)
منابع غنی اسلامی ما سرشار از آموزش ها و راهنمایی برای برخورداری از شیوه-های صحیح زندگی برای انسانهاست. از این رو شناخت و به كارگیری آنها موجب رشد و تعالی فرد و جامعه خواهد بود.(2)
- راهكارهایی برای تقویت آ گاهانه احساس دینی در نوجوانان:
دانشمندان و پژوهشگران امر تربیت، بهترین و مؤثرترین راهكار وصول به هدف های مطلوب تربیتی، به خصوص در امر تربیت دانش آموزان را پنج چیز می دانند:
1- روش الگویی: روش الگویی بهترین، مؤثرترین و طبیعی ترین وسیله برای انتقال ارزش های اخلاقی و فرهنگی در خانواده است. باید به جای گفتار و پند و نصیحت، با رفتار و عمل خویش آموزش دهیم و جو خانه را چنان كنیم كه زندگی در آن فضای تربیتی به تربیت فرزندان كمك كند. چون فرزندان بسان درختانی هستند كه در آب و خاك خانه رشد می كنند و معمولا متناسب با همان آب و خاك میوه می دهند.
اصرار والدین به نماز اول وقت، انجام عبادت در مكان مشخص و ثابتی در منزل، استفاده از سجاده، پوشیدن لباس نظیف و معطر، باعث قداست و معنویت بیشتر عبادت و جذب و گرایش فرزندان به این فریضه الهی می گردد.
2- معرفی الگوهای برتر و تقویت روحیه برترگرایی:
یكی از ویژگی های فطری و امیال درونی انسان «روحیه برترگرایی» و یا «كمال طلبی و جمال گرایی» است. انسان به هر كاری، شغلی، علمی و مقصدی و حتی بازی علاقه داشته باشد، به «برترین ها و قهرمانان» آن گرایش و علاقه دارد. با استفاده از ادبیات نوجوانانه انسان هایی را كه «عبادت» و علاقه به نماز و فرهنگ آن، باعث جاودانگی شان در تاریخ بشریت و محبوبیت آنها نزد خدا و انسان های شریف شده است، معرفی كنید.
3- تشویق: جهت خوشایندسازی دین و مفاهیم و رفتارهای دینی باید از ابزارهای مختلف تشویق كلامی و غیركلامی به خصوص در انظار دیگران بهره جست.
4- بردن نوجوان به مساجد و مجالس جشن مذهبی و عزاداری و شنیدن صدای قرآن با صوت دلنشین، و دیدن اقامه نماز بزرگ ترها و مشاهده زمزمه های عاشقانه انسان ها در تلطیف روح وی مؤثر است.
5- استفاده از طبیعت در بیداری حس مذهبی نوجوان: طبیعت سرشار از زیبایی ها و پاكی ها است. هر قدر افراد، از جامعه آلوده فاصله بگیرند و به همان نسبت به مشاهده دشت و بیابان و دامن طبیعت نزدیك شوند، به صفا و پاكی فطرت نزدیك می شوند. آنان با نگاه كردن به ستارگان و ماه و مهتاب و كوه ها و صخره ها و آبشارها و جویبارها و حیوانات زیبا همانند پرندگان و ماهیان دریا، ضمن دیدن و آشنا شدن با نشانه ها و نعمت های الهی، و پیدا كردن نشاط و سرور روحی و دست یافتن به لذت های طبیعی، از غفلت ها و آلودگی هایی كه جامعه امروزی برای كودكان و نوجوانان و جوانان فراهم كرده است، دور می مانند، در نتیجه فطرت خداجویی آنان در مسیر طبیعی رشد پیدا می كند و با یك تلنگر و اشاره می توان آنان را به نماز و عبادت و تسبیح موجودات جهان آشنا و مأنوس كرد.
- جهت مطالعۀ بیشتر:
1. بابازاده، علی اكبر، شیوه های درمانی مفاسد اجتماعی، انتشارات دانش و ادب، قم.
2. نیك خو، مهدی، جوانی بهار زندگانی، دارالثقلین، بی چا، قم.
3. دكتر دونالد.ای.گریدانوس، مراقبت از نوجوانان، مترجمان:دكتر پوریا صرّامی فروشانی- دكتر بزرگمهر مطهری، انتشارات رشد، تهران.
4. صفری، غلامرضا، نوجوان و خانواده، انتشارات ورای دانش، بی جا.
پی نوشت ها:
1. سادات، محمدعلی، راهنمای پدران و مادران(شیوه های برخورد با نوجوانان)، دفترنشر فرهنگ اسلامی، چاپ ششم، بی جا، 1376، ص 99.
2. نیك خو، مهدی، جوانی بهار زندگانی، دارالثقلین، بی چا، قم، 1379، ص 147.





نوع مطلب : تربیت، تربیت کودک، 
برچسب ها : راهكارهای تقویت دین در نوجوانان، ایمان دینی نیروی معنوی، تربیت دینی فرزندان، راهكارهایی برای تقویت آ گاهانه احساس دینی در نوجوان، تقویت آ گاهانه احساس دینی،
لینک های مرتبط :


چهارشنبه 25 اردیبهشت 1392 :: نویسنده : مصطفی سلیمانی

تربیت جنسی دختران

سایت فرهنگی و مذهبی نگار

پاسخگو: مصطفی سلیمانی

پرسش:
تربیت جنسی دختران یعنی چه؟


پاسخ:
«تربیت» از مسائل مهمى است كه از دیرباز توجه والدین و دیگر متولّیان امر آموزش را به خود مشغول نموده است. در هر دوره اى اندیشمندان بزرگى در شرق و غرب عالم در زمینه تربیت فعالیت هاى علمى و عملى داشته و در این زمینه، نظرات كاربردى مهمى ارائه داده اند.
«تربیت جنسى» انسان یكى از ساحت هاى مهم و پر لغزش تربیتى است. غریزه جنسى از جمله غرایز طبیعى است كه خداوند در حیوان و انسان قرار داده است. با وجود این غریزه است كه در انسان نیاز جنسى پیدا مى شود و باید به صورتى صحیح آن را ارضا نماید. برآوردن یا رها نمودن این نیاز رفتارهاى متفاوتى را در انسان به دنبال دارند. صاحب نظران و مربیّان تربیتى به صورت هاى مختلف به اهمیت آن اذعان كرده و توجه عموم مردم را به آن جلب كرده اند.
- علت اهمیت تربیت جنسی:
نگاهى گذرا به پرونده هاى موجود در مراكز و محاكم قضایى، پاسگاه هاى نیروى انتظامى و صفحات حوادث مطبوعات به این امر گواهى مى دهد كه درصد بالایى از جرایم به عدم تربیت صحیح در زمینه مسائل جنسى بر مى گردد. اهمیت این امر آن جا آشكارتر مى شود كه بدانیم رفتارهاى جنسى و غیرجنسى با هم تعامل دارند، به گونه اى كه رفتارى غیرجنسى زمینه ساز بروز رفتار جنسى مى شود و یا به عكس. از این رو، مى توان ادعا كرد كه غالب رفتارهاى انسان با این غریزه در ارتباط است.
این غریزه از زمان بلوغ، كه همزمان با دوره نوجوانى است، برانگیخته مى شود و نیاز جنسی در انسان احساس شده، ارضاى آن را طلب مى نماید. از این رو، با این كه مسأله غریزه جنسى از دوره نوجوانى به بعد مطرح مى باشد، اما از آن رو كه بنیان شخصیت انسان در دوره هاى پیش از آن پى ریزى مى شود، باید به مسائلى كه در آن دوره ها بر رشد جنسى انسان تأثیرگذارند نیز پرداخته شود.(1)
موریس دبس مى گوید: «تغییرات بلوغ ـ به معناى اخص كلمه ـ مستلزم تربیت جنسى است، ولى هنوز نه در خانواده به این تربیت اهمیت كافى داده مى شود و نه در مدرسه. اغلب اوقات، پدر و مادر از بجا آوردن وظیفه شانه خالى مى كنند و دبیران نیز خود را به نشنیدن مى زنند، در صورتى كه باید این نكته را خوب به خاطر داشت كه تربیت جنسى جزء لاینفك وظایف مربّیان است. اگر ما مسأله جنسى را از لحاظ اهمیت در ردیف سایر فعالیت هاى انسانى قرار دهیم و آن را موضوع جداگانه و امرى مهم نشماریم، بسیارى از مشكلاتى كه امروز، ظاهراً، وجود دارد از میان خواهد رفت.»(2)
افراد یك جامعه كه ارضاى غریزه جنسى خود را در چارچوب ارزش هاى حاكم بر آن جامعه محدود مى كنند و پا را از آن فراتر نمى نهند، داراى «رفتار بهنجار جنسى» مى باشند و در نتیجه، در مورد تربیت جنسى به سطح قابل قبولى در آن جامعه رسیده اند.
دین مبین اسلام، كه آیین صحیح زندگى را به مردم مى آموزد، در زمینه مسائل جنسى بى تفاوت نیست، بلكه توجه خاصى به آن نموده است. شاید علت آن هم این باشد كه غریزه جنسى بر اغلب مسائل انسانى، اعم از مادى و معنوى، تأثیرگذار است و سرنوشت انسان را دست خوش تغییر و تحول مى گرداند. از این رو، افرادى كه توانسته اند غریزه جنسى خود را تعدیل نمایند و زمام آن را به دست بگیرند، در زمینه هاى دیگر تربیت، راحت تر به پیش رفته اند. در عصر حاضر، كه اختراع رسانه هاى صوتى و تصویرى گوناگون و پیشرفته و دست رسى آسان كودكان، نوجوانان و جوانان به آن ها در كنار وگوشه شهر و روستا، خانواده هاى مسلمان را با نگرانى شدیدى روبه رو نموده است، ضرورى مى نماید تا با تحقیق بیش تر در این زمینه، گامى (اگرچه ابتدایى) در جهت شناخت ابعاد گوناگون تأثیرپذیرى انسان در امور جنسى و عوامل تأثیرگذار بر رفتار جنسى وى برداشته شود.
- حاصل سخن اینكه:
تربیت جنسی امری مداوم و مستمر در تمام مدت زندگی است، از این رو، سعی شده است تا مسائل مربوط به امور جنسی و جنسیتی زنان در چهار دوره اصلی و دوره های فرعی با تكیه بر منابع اسلامی ـ شیعی از دیدگاه اسلام شناسان مورد بحث قرار گیرد. این چهار دوره عبارتند از: دوران پیش از بلوغ(تولد تا 9- 12 سالگی)؛ دوران بلوغ از 12 سالگی تا پیش از ازدواج؛ دوران تاهل(ازدواج، بارداری، همسرداری و فرزندپروری)؛ و سرانجام دوران یائسگی و پیری.


پی نوشت ها:
1. ابراهیم امینى، آیین تربیت، تهران، انتشارات اسلامى، مرداد 1368، ص 337.
2. موریس دبس، مراحل تربیت، ترجمه على محمد كاردان، تهران، دانشگاه تهران، 1374، ص 100.

 





نوع مطلب : خانواده، تربیت، اهمیت غریزه جنسی، تربیت کودک، 
برچسب ها : تربیت جنسی دختران، تربیت جنسى، تغییرات بلوغ، رفتار بهنجار جنسى، مسائل جنسى دختران،
لینک های مرتبط :


 پرسش:

مگر اسامی غیر از اسامی معصومین(ع) بی معنی هستند؟ مسلّماً تمام اسم ها مسمّی دارند؛  پس چرا اگر غیر اسامی معصومین(ع) بگذاریم بازخواست می شویم و تكلیفمان را در قبال فرزند انجام نداده ایم؟!
http://s1.picofile.com/file/7230406341/278_abhar_729.jpg

پاسخ:

یكی از نعمت های خداوند به ما انسان ها قدرت تكلم و بیان است كه با این وسیله با همنوعان خود ارتباط برقرار می نماییم و خواسته های خود را به مخاطب منتقل و با او ارتباط بر قرار می نماییم. سرعت انتقال مفاهیم خود مسئله ی مهمی است كه كلمات و واژه ها در آن نقش اساسی دارند و در همین راستا نامگذاری برای اشیاء و افراد اختراع شد تا با هر نام مسمی مشخص، و از تفهیم و تفهم مقصود؛ از اشتباه جلوگیری شود.
- اهمیت نامگذاری فرزند در اسلام:
یكى از حقوق دینى فرزندان بر اولیاى خود، انتخاب نام خوب براى آن ها است. در روایات اسلامى نسبت به این امر مهم تأكید بسیار شده است. امیر مؤمنان فرمود: «حَقُّ الْوَلَدِ عَلَى الْوَالِدِ أَنْ یُحَسِّنَ اسْمَهُ وَ یُحَسِّنَ أَدَبَهُ»؛(1) «از حقوقى كه فرزندان به پدر و مادر دارند، این است كه نام خوبى براى او تعیین كنند و به نیكى ادبش نمایند».
در روایت دیگر است:
«إِنَّ أَوَّلَ مَا یَنْحَلُ أَحَدُكُمْ وَلَدَهُ الِاسْمُ الْحَسَنُ»؛(2) «اولین عطا و بخشش هر یك از شما به فرزند خود، اسم خوبى است كه براى او انتخاب مى كنید».
بر اساس آنچه در روایات اسلامی است، بهترین نام ها آن است كه نشانه بندگی پروردگار و یادآور فضایل و مكارم اخلاقی باشد.
بدین منظور، نامگذاری پسران به نام های انبیا و صلحا و ائمه معصومین و نامگذاری دختران به اسما و القاب حضرت فاطمه زهرا، كه احیای گوشه هایی از فرهنگ وشعائر اسلامی است، بسیار مناسب است.
اسم های دیگر ی كه از اسمای نیكو هستند؛ ولی هیچ كدام از اسمای مذهبی به معنای خاص نیستند. با این همه، به جهت معنای زیبایی كه دارند، مورد تأیید شرع اسلامی هستند و نامگذاری فرزند به آن ها مناسب است، گرچه اولویت اسامی نیك مصومین(ع) است، زیرا آنها از خوبان عالم بودند و تمام زندگی خود را وقف بشریت كردند و دار و ندار خود را در راه هدایت بشر گذاشتند. به همین دلیل برای اینكه حالات و كارهای آنها تداعی شود و آنها را در زندگی خود الگو قرار دهیم، نام فرزندان را از اسامی آنها انتخاب می كنیم تا ان شاء الله رهروی ایشان شوند.
- حاصل سخن و نتیجه گیری:
1- نام هر شخص علاوه بر اینكه علامتی برای اوست و باعث تمایز و تشخیص او از دیگران می شود؛ انتخاب صحیح آن می تواند تأثیر تربیتی و روانی زیادی بر او داشته باشد هر بار با صدا كردن او به این نام، باعث می شود كه خود را با مفهوم و حقیقت آن بیشتر مطابقت داده، بلكه خود را مصداق واقعی آن بداند.
2- اسلام عزیز كه برای همه شئون زندگی برنامه و دستورالعمل داشته، ریزترین مسائل زندگی از مبداء تا معاد را با معارف بلند خود پوشش داده و قبل از ولادت انتخاب نام نیكو را سفارش نموده است.
3- نامگذاری بچه به نام های مذهبی و نام هایی كه محتوای خوبی دارد، خوب و مستحب است؛ ولی واجب نیست. پدر و مادر می توانند هر نامی كه دوست دارند، روی بچه خود بگذارند و او را به آن نام صدا بزنند.(3)
از نظر روایات دینی، یكی از حقوق فرزندان بر پدر و مادر، انتخاب نام نیكو برای فرزندان است.
از امام علی(ع) حكایت شده: «حق كودك بر پدر و مادر این است كه اسم نیكویی بر او بگذارند، او را با آداب اسلامی و آداب نیكو پرورش دهند و به او قرآن را بیاموزند.»(4)
 


ادامه مطلب


نوع مطلب : خانواده، تربیت، أهل بیت(ع)، تربیت کودک، 
برچسب ها : نامگذاری فرزندان به غیر از اسم معصومین چه اشکالی دارد؟، اهمیت نامگذاری فرزند در اسلام، نامگذاری بچه به نام های مذهبی و نام هایی كه محتوای خوبی دارد، یكی از حقوق فرزندان بر پدر و مادر انتخاب نام نیكو برای فرزندان، حق كودك بر پدر و مادر این است كه اسم نیكویی بر او بگذارند،
لینک های مرتبط :


چهارشنبه 25 مرداد 1391 :: نویسنده : مصطفی سلیمانی

 پرسش:


با عرض سلام وخسته نباشید.
پسری دارم 17ساله؛ نمی دانم پوششمم باید در خانه چگونه باشد.
عده ای می گویند كاملا باز لباس بپوش تا چشمش عادت كند.
عده ای می گویند نه كاملا پوشیده باش تا تحریك نشود.
اگر ممكن است راهنماییم كنید. باتشكر.


http://www.khabarfun.com/wp-content/uploads/2011/05/madar1.jpg


پاسخ:


نخست شایسته است از شما كه علاقه مند به شناخت معارف دینی و تربیتی هستید و به وظایف خود در قبال فرزندان توجه دارید و پرسش هایی را در این زمینه مطرح می كنید تشكر نماییم. انتظار ما این است كه همه مسلمانان ـ بویژه پدران و مادران كه بار سنگین تربیت فرزند را به عهده دارند ـ در باب معارف دینی و اسلامی و شناخت مسؤولیت خود در این مورد بیشتر توجه كنند و اگر احیاناً ابهاماتی وجود داشت آن ها را با طرح این گونه سؤالات بر طرف سازند.
- پرسش شما را از دو زاویه می توان بررسی و نگاه كرد:
۱. از نظر حكم شرعی؛ در مورد پوشش ما در مقابل فرزندان از نظر حكم شرعی، ضرورت ندارد و واجب نیست همه اعضای بدن خود را از فرزندان خودش بپوشاند. بنابراین باز بودن سر و گردن، دستها و پاها و ساق پا اشكالی ندارد.(1)
۲. از نظر تربیتی و روان شناختی؛ امّا از نظر تربیتی باید بگوئیم فرزند به راحتی رفتار مادر را تشخیص می‎دهد و آن را دنبال می‎كند. رفتار مادر برایش كاملاً آشنا است و حافظه‎اش مملو از خاطراتی از این رفتارها می‎باشد. فرزند از رفتار و شكل آنها عكس برداری می‎كند و در حافظه خود انبار می‎كند.
پایه‎های اساسی رشد شخصیت نوجوانان از طریق تقلید نهاده می‎شود و این شیوه تقلید هم از راه شنیداری و هم از طریق بصری حاصل می‎شود. تقلید و الگوپذیری از ویژگیهای این دوران است، نوجوان هر آنچه را كه ببیند براساس تقلید می‎پذیرد، و مطابق آنها عمل می‎كند، بدون اینكه از خوبی و بدی آن اطلاع داشته باشد.
چشم و گوش فرزندان، چون دریچه‎ای باز است می‎بیند. ذهن آنها چون دوربین عكاسی است، كه هر چه می‎بیند در آن منعكس شده و ثبت می‎گردد.(2)
بنابراین رفتار والدین بخصوص مادر تأثیر فراوانی بر روی فرزندان دارد. او از مصالح و مفاسد امور اطلاعی ندارد و نمی‎تواند در كارهایش هدف‎گیری درستی داشته باشد، لذا تمام توجه‎اش به پدر و مادر و اطرافیان است، اعمال و حركات آنها را مشاهده می‎نماید و از آنان تقلید می‎كند.(3)
بچه ها شكل پوشش مادر را تقلید می‎كند. اگر مادر همیشه با پوشش مناسب در مقابل فرزندان خود ظاهر شده باشد. او هم سعی می‎كند همان پوشش را از مادر تقلید كند. و در دوران نوجوانی كه نوبت به انتخاب می‎رسد سعی می‎كند با مادر همانندسازی كند و همان شیوه مادر را برای خود انتخاب كند.
یكی از اشتباهات بعضی والدین این است كه تصور می‎كنند بچه‎ها چیزی نمی‎فهمند لذا با پوشش نامناسب در جلو فرزندان خود ظاهر می‎شوند. غافل از اینكه كودك آنچه را می‎بیند در حافظه خود ضبط كرده و روزی نمونه آن را از خود بروز خواهد داد.
- حساسیت دوران بلوغ فرزندان و وظیفۀ سنگین والدین:
اگر از دوران كودكی بگذریم و وارد دورانی شویم كه فرزند كم كم بسوی دوران بلوغ نزدیك می‎شود. پوشش اطرافیان می‎تواند در بلوغ زودرس او نقش مهمی داشته باشد كودكی كه در سن قبل از نوجوانی هر روز با بدن نیمه عریان مادر و خواهر مواجه است و قسمت‎های برجسته بدن آنان را مشاهده می‎كند. زمینه تحریك جنسی در او سریع‎تر و زیادتر است و آنچه را در خانواده می‎بیند ناخودآگاه در كوچه و خیابان بر افراد دیگر منطبق می‎كند و باعث می‎شود زودتر از موعد مقرر علائم بلوغ جنسی در او ظاهر شود.
اثر دیگر پوشش‎های نامناسب والدین در مقابل فرزندان باعث می‎شود كه حیاء و عفت در دیدگاه و منظر آنها كم اهمیت جلوه كند نوجوانی كه همیشه مادر خود را نیمه عریان می‎بیند احساس شرم نمی كند از اینكه خاله، دختر خاله و زن بیگانه را با همان وضع ببیند.
- أما گفتۀ دیگران را در این زمینه مورد بحث و بررسی قرار می دهیم:

 



ادامه مطلب


نوع مطلب : خانواده، تربیت، تربیت کودک، 
برچسب ها : پوشش مادر در مقابل فرزندان از نظر حكم شرعی، پوشش مادر در مقابل فرزندان از نظر تربیتی و روان شناختی، تأثیر رفتار والدین بر روی فرزندان، حساسیت دوران بلوغ فرزندان و وظیفۀ سنگین والدین، تعویض لباس والدین در کنار فرزندان، پوشش و خلوت گزینی کنار همسر، نقش مادر در تربیت و اسلام و تربیت كودكان،
لینک های مرتبط :

چهارشنبه 11 مرداد 1391 :: نویسنده : مصطفی سلیمانی
 پرسش:

من به شخصه پوشش جادر را قبول دارم ولی از آنجایی كه به شخصه به موتورسواری علاقه ی زیادی دارم و میخواهم گواهینامه ی موتور بگیرم جادر را انتخاب نمیكنم و نخواهم كرد؟

http://www.3nasl.com/UserFiles/Contents/2157186/11-7-5-1535296.jpg

پاسخ:

خواهر محترم! در ابتدا باید بگوییم، ما در كلام شما تعارضی را می بینیم كه نشان از مشخص نبودن مبنای فكری تان دارد؛ زیرا از طرفی گفته اید كه حجاب -آن هم به صورت كاملش كه چادر باشد- را قبول دارید و از طرفی هم این درك و فهمتان را به خاطر موتورسواری مخدوش كرده اید!
مگر می شود شخصی به یك مسألۀ  أصلی(چادر) ایمان داشته باشد. ولی به خاطر یك مسألۀ فرعی(موتور سواری) آن را حساب نكند؟!
ضمناً شما -با توجّه به اینكه برای خانم ها این قانون موجود نیست- چگونه می خواهید گواهینامۀ موتور بگیرید؟!
در هر صورت توجّه شما را به نكاتی در این زمینه جلب می كنیم:
1- در آغاز كلام علّت سوالتان را می خواستیم جویا شویم؛ زیرا شما سوالتان را به صورت خبری برایمان ارسال كرده اید؛ گویا تصمیمتان را در این أمر گرفته اید و منتظر صحبت های ما نیستید. اگر این گونه است كه ما اصراری بر برگرداندن عقاید شما نداریم و به اعتقادات شما هم احترام می گذاریم، أما اگر واقعاً طالب شنیدن نكاتی در این زمینه هستید تا بلكه نگاهتان را به این مسیر عوض كنید، خدمتتان مطالبی را تقدیم می داریم.
2- اسلام از نظر جسمی و روحی، بین زن و مرد تفاوت قایل شده است، گرچه انسانها از جهت رسیدن به مقاصد معنوی با همدیگر تفاوتی ندارند.
اما باید گفت: اسلام و آموزه های ارزشمند آن، عفت و حیا را بر زن می پسندد و یكی از اموری كه در شأن روحی و جسمی دختران نیست، موتورسواری(خصوصا در أنظار عمومی) است. با توجه به ساختار و فیزیك خانم ها، وقتی دختران بر زین موتور سوار می شوند، زمینه ی بروز مشكلاتی پدید می آید كه حالت «تبرّج» و خودنمایی یكی از آن موارد است كه اسلام به شدّت از آن نهی كرده است.
3- علاوه بر پیامدهای فردی موتور و دوچرخه سواری دختران؛ نباید از پیامدهای زیانبار آن در عرصه اجتماع و تهدید امنیت اخلاقی و عفت عمومی جامعه هم غافل ماند! این رفتار بخصوص از سوی دختران نوجوان و جوان در پارك ها و كوچه و خیابان ها با توجه به حالت نشستن بر روی موتور و دوچرخه و نوع پوششان، غالبا موجب تحریك نوجوانان و جوانانی می شود كه در آستانه یا اوج بیداری غریزی و تحریك پذیری قرار دارند و نتیجۀ آن گاهی آزارهای كلامی و سوء استفاده های جسمی است كه متوجه دختران می شود.
4- بر اساس آموزه های اسلامی در برنامه ریزی های تربیتی، آموزشی، اوقات فراغت، سرگرمی، تفریح و ورزش دختران، شایسته است متناسب با فرهنگ دینی خودمان عمل بكنیم و از الگو پذیری و آموزه های اشتباه و آسیب زا، بر اساس فرهنگ تحمیلی بیگانگان دوری كنیم.



ادامه مطلب


نوع مطلب : تربیت، حجاب، 
برچسب ها : موتور سواری دختران و نگاه اسلام به آن، چادر و حجاب مانع پیشرفت و آزادی زن، تفاوت زن و مرد از دیدگاه اسلام، پیامدهای فردی موتور و دوچرخه سواری دختران، تفریح و ورزش دختران، روایاتی در زمینۀ سوار شدن زنان بر زین مركب، موتورسواری دختران و زنان،
لینک های مرتبط :


 پرسش:
 آیا ازدواج کردن مانع دوستی صمیمانه و نزدیک با خداست؟
شرح : من مجرد هستم و 24 ساله هدفم تو زندگی تنها رابطه صمیمانه و قلبی با معبودم هست. با اصرار خانواده قصد ازدواج دارم ولی ازداوج رو مانع هدفم می بینم مگر یک زن وشوهر که قصد برقراری رابطه جنسی دارند غرق شهوت نیستند؟ شهوت و هوا و هوس مانع رسین به خداست بهم کمک کنید تا جواب سوالم رو پیدا کنم؟


http://www.bartarinha.ir/files/fa/news/1390/11/12/62072_547.jpg
پاسخ:
حلاوت و نشاط انسانی، زمانی است که پا از طبیعت بیرون گذاشته و به مافوق طبیعت حرکت کند. در این صورت، لذت‌ها و حلاوت‌هایی برای انسان بوجود می‌آید.
کسی که درباره ازدواج درست فکر کند، می‌بیند هدف انسان چیست و به چرایی آفرینش پی می‌برد. بنابراین، به صورت مجرد زندگی کردن موجب خسران دنیا و آخرت است. از این رو، در دنیا به گناه، چشم چرانی، بی‌تقوایی آلوده شده و در آخرت کیفر آن را می‌بیند. مجرد بودن و مسئولیت نداشتن، آزادی نیست.
تأخیر در ازدواج، مورد رضایت خدا و پیامبر نیست و اگر رسوم باطل و دست و پاگیر را از جامعه برداریم، این مشکلات برطرف می شود.
اسلام به طور اصولى با سركوب نیازهاى طبیعى و مشروع انسان و از جمله غریزه جنسى، به شدّت مخالف است.
شهید مطهری (ره) در مورد غریزه جنسی و اهمیت رسیدگی به آن، این گونه می گوید: «به هر حال، از نظر اسلام علاقه جنسى نه تنها با معنویت و روحانیت منافات ندارد، بلكه جزء خوى و خلق انبیا است. رسول اكرم (ص) و ائمه اطهار (ع)، طبق آثار و روایات فراوان كه رسیده است، محبت و علاقه خود را به زن در كمال صراحت اظهار مى‏كرده‏اند و برعكس، روش كسانى را كه میل به رهبانیت پیدا مى‏كردند، سخت تقبیح مى‏نمودند». (1)


ادامه مطلب


نوع مطلب : تربیت، اهمیت غریزه جنسی، ازدواج، خدا، 
برچسب ها : ازدواج و مانع نزدیکی به خدا!، فکر صحیح در مورد ازدواج، مشکلات تأخیر ازدواج، اهمیت غریزه جنسی و نگاه معصومین به آن، تربیت و سلامت جنسی، نگاه اسلام به شهوت جنسی، م،
لینک های مرتبط :


جمعه 11 فروردین 1391 :: نویسنده : مصطفی سلیمانی

پرسش:

نقش تربیت در سرنوشت افراد چیست؟

1- آیا تربیت در سرنوشت انسانها تاثیری دارد؟

 2- اگر تاثیر دارد چرا در زندگی بعضی افراد مثل شیخ فضل الله نوری، با اینکه خود عالمی بزرگ بودند و به تمام مبانی اخلاق تسلط داشتند فرزندشان سر از ناکجاآباد در آورد؟ آیا فقط وفقط به خاطر شیر دایه ای بود که مخالف اسلام بود؟ یعنی تربیت خود شیخ کارساز نبوده؟

 3- اگرتمامی اینها درست باشد، یعنی به خاطر شیر و .. بوده، یعنی او ناخواسته در این گود افتاده، اینجا نقش اختیار چه می شود؟

نقش تربیت در سرنوشت افراد

پاسخ:

نقش شگفت انگیز تعلیم و تربیت در زندگی و سرنوشت، انسان بر هیچ خردمندی پوشیده نیست. شكوفایی استعدادها و ارزشهای والا مبتنی بر تعلیم و تربیت است و انسان شدن انسان ووصولش به كمال نهایی، همه مرهون تعلیم و تربیت صحیح است.(1)هدف از تعلیم و تربیت در فرهنگ اسلامی شكوفایی تام و تمام استعدادها و خلاقیتها درجهت رشد شخصیت و تجلی عزت نفس در راه نیل به كمال و تبدیل شدن به یك انسان كامل دانسته شده است.(2) در جای دیگر تعلیم و تربیت به اندازهای ارزشمند و با اهمیت تلقی شده است كه انسانهای نمونه و معلمان و مربیان معصوم مكتب اسلام جان خود را فدای آن كرده اند.

عوامل مؤثر تربیتی در سعادت و شقاوت انسان:

1) قانون وراثت؛ هم به تجربه اثبات شده و هم از نظر علمی قابل اثبات است که فرزندان افراد صالح، صالح و فرزندان افراد فاسق، فاسق می‌شوند. به عبارت روشن‌تر صفات نیک و بد پدر و مادر، به واسطۀ ژن‌های آنان به فرزندان منتقل می‌گردد. از این‌رو پیغمبر اکرم«ص» فرموده اند: از گُلی که روی منجلاب روییده می‌شود، بپرهیزید؛ یعنی با زنی که از نظر ظاهر زیبا باشد، امّا خانوادۀ او پست یا بی‌ریشه و اهل معصیت باشند، ازدواج نکنید:"أَیُّهَا النَّاسُ إِیَّاكُمْ وَ خَضْرَاءَ الدِّمَنِ! قِیلَ یَا رَسُولَ اللَّهِ وَ مَا خَضْرَاءُ الدِّمَنِ؟ قَالَ: الْمَرْأَةُ الْحَسْنَاءُ فِی مَنْبِتِ السَّوْء."(3) آن نبیّ گرامی، دو ملاک و دو معیار «دین» و «اخلاق» را برای ازدواج مهم و اساسی می‌دانستند و همواره به مسلمین سفارش می‌کردند که به جز این دو معیار، دنبال چیز دیگری نباشید که فساد بزرگ در پی خواهد داشت:"إِذَا جَاءَكُمْ مَنْ تَرْضَوْنَ خُلُقَهُ وَ دِینَهُ فَزَوِّجُوهُ إِلَّا تَفْعَلُوهُ تَكُنْ فِتْنَةٌ فِی الْأَرْضِ وَ فَسادٌ كَبِیرٌ."(4) این دو روایت شریف، اهمیّت موضوع وراثت و انتقال صفات پدر و مادر به فرزندان و تأثیر به سزای صفات و حالات والدین بر روحیّات و صفات فرزندان را نمایان می‌سازد.




ادامه مطلب


نوع مطلب : تربیت، 
برچسب ها : تربیت انسان، نقش تربیت در سرنوشت افراد، تربیت دینی، عوامل شقاوت در انسان، قانون محیط در تربیت، قانون همنشین در تربیت، آثار منفی شیر ناپاك، لقمه حرام، قانون تغذیه در تربیت، قانون وراثت در تربیت، عوامل مؤثر تربیتی در سعادت و شقاوت انسان، تعلیم و تربیت در زندگی، شیخ فضل الله نوری، پسر شیخ فضل الله نوری،
لینک های مرتبط :




درباره وبلاگ

با سلام و احترام!
بازدیدکنندگان گرامی می توانند جهت دریافت پاسخ، سوالاتشان را مطرح نمایند.
ممنون می شوم که انتقادات خود را برایم بنویسید تا از تجربیات شما هم در أمر پاسخگویی استفاده کنم.
-----------------------------------------------
خواهشاً بدون معرفی منبع از مطالب این وبلاگ استفادۀ متنی نکنید!

مدیر وبلاگ : مصطفی سلیمانی
مطالب اخیر
نویسندگان
نظرسنجی
در چه زمینه ای بیشتر پاسخگو باشیم؟








جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :

                    
 
 
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic